پيام حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالى فرجه پيرامون مسجد مقدس جمكران 

حضرت بقيه الله - ارواحنا فداه - خطاب به حسن بن مثله فرمود:
((به مردم بگو به اين موضع (مسجد مقدس جمكران ) رغبت كنند و آن را عزيز دارند...))
آنگاه نماز تحيت مسجد و نماز امام زمان عليه السلام را تعليم دادند، سپس ‍ فرمودند:
((فمن صليهما فكانما صلى فى البيت العتيق )):
((هر كس اين دو نماز را بخواند همانند اين است كه در خانه كعبه نماز گزارده باشد.)) ⁽³⁾
نماز مسجد مقدس جمكران 
حضرت بقيه الله - ارواحنا فداه - هنگامى كه به تاسيس مسجد مقدس ‍ جمكران فرمان داد، كيفيت نماز مسجد جمكران را به شرح زير بيان فرمود:

حکایت تشرف میرزا تقی تبریزی خدمت امام زمان (عج)

یکی از علمایی که چندین بار خدمت امام زمان (عج) رسیده مرحوم میرزا تقی زرگری تبریزی است.

یک صبح پنج شنبه‌ای، وی با حالت خوشی به طرف مسجد مقدس جمکران حرکت می‌کند. عده‌ای از دوستان او که منتظرش بودند گمان می‌کنند که آقای زرگری نیامده است. از طلّابی که از مسجد می‌آمدند می‌پرسند: شما آقای زرگری را ندیده‌اید؟ آنها می‌گویند: چرا، او با سید بزرگواری به طرف مسجد جمکران می‌رفت.

رفقای ایشان به طرف مسجد جمکران می‌روند وقتی وارد مسجد می‌شوند، می‌بینند او در مقابل محراب افتاده و بیهوش است. او را به هوش می‌آورند و از او می‌پرسند چرا بیهوش شدی؟ او می‌گوید: من دیدم حال خوشی دارم لذا تنها به طرف مسجد جمکران حرکت کردم.

در راه با حضرت بقیة الله مناجات می‌کردم تا به مقابل محراب مسجد رسیدم و در همین حین اشعاری قرائت می‌کردم و اشک می‌ریختم. ناگهان صدایی از طرف محراب بلند شد و پاسخ مرا داد. من طاقت نیاوردم و از هوش رفتم

حکایت تشرف آیت الله بافقی خدمت امام زمان (عج)

آیت الله محمد تقی بافقی در دوره مرجعیت حضرت آیت الله حائری یزدی (ره) مقسّم شهریه طلبه‌ها بود.

طلبه‌ها از ایشان درخواست عبای زمستانی می‌کنند. ایشان مسئله را با آیت الله حائری در میان می‌گذارد.

آیت الله حائری می‌گوید: من (جز توسل) راهی ندارم که از آن حضرت بگیرم. آیت الله بافقی عرض می‌کند: من ان شاء الله از حضرت می‌گیرم.

شب جمعه به مسجد جمکران می‌رود و روز جمعه بر می‌گردد و به مرحوم حائری می‌گوید: حضرت صاحب الزمان (عج) وعده فرمودند که فردا چهارصد عبا مرحمت می‌فرمایند.

روز شنبه (یک روز بعد) یکی از تجار چهار صد عبا می‌آورد که در بین طلبه‌ها تقسیم می‌شود.

حکایت شفای بیمار به نقل از آیت الله احمدی میانجی

در پایان این بحث حکایت کوتاه دیگری را از دریای عنایات حضرت صاحب الزمان (عج) که به مسجد مقدس جمکران مرتبط است از زبان آیت الله احمدی میانجی بیان می‌کنیم.

ایشان به نقل از فردی می‌گوید: پسرم مبتلا به بیماری سل شده بود و من خرج دکتر و دوا را نداشتم با پسرم عریضه‌ای نوشته و به مسجد جمکران بردیم، نماز خواندیم و دعا کردیم و برگشتیم.

دو روز بعد به تهران جهت معاینه به نزد دکتر رفتیم. وقتی دکتر معاینه کرد، گفت: بچه‌ات را برای چه آورده‌ای؟ گفتم: ایشان سل دارد. گفت: نه ایشان سالم است. من فهمیدم که از برکت امام زمان در مسجد جمکران، الحمدلله پسرم خوب شده است.

در پایان این کلام نورانی حضرت مهدی (عج) را یاد آور می‌شویم که می‌فرماید:

ما در رسیدگی و سرپرستی شما کوتاهی نکرده و یاد شما را از خاطر نبرده‌ایم که اگر جز این بود، دشواری‌ها و مصیبت‌ها بر شما فرود می‌آمد و دشمنان شما را ریشه کن می‌نمودند.

ملاقات با امام زمان (عج)

از زمان بنای مسجد جمکران (373 هـ ق) تا به امروز هزاران نفر از مشتاقان دیدار ولی عصر(علیه السلام)به وصال معشوق خویش رسیده‌اند که گوشه‌هایی از این ملاقات‌ها در کتاب‌های زیادی که در این باره نوشته شده، انعکاس یافته است.

مرحوم آیت الله سید شهاب الدین مرعشی نجفی می‌فرماید: حضرت صاحب الزمان (عج) در این مسجد به طور مکرر دیده شده است.

شایان ذکر است که همواره لازم نیست ادعای ملاقات با امام زمان علیه‌السلام مورد انکار قرار گیرد. چون در توقیعی که امام زمان علیه‌السلام به آخرین نایب خویش در زمان غیبت صغری نوشته‌اند، تنها افرادی را که «به عنوان نایب خاص» ادعای مشاهده حضرت را کرده‌اند، دروغ‌گو معرفی شده‌اند.

اسرار و برکات مسجد مقدس جمکران

فضیلت عبادت در مسجد جمکران

از عبادات مهمی که در این مسجد انجام می‌گیرد دو نمازی است که به توصیه حضرت ولی عصر (عج) زایران این مسجد به جا می‌آورند. در اهمیت این دو نماز همین بس که آن حضرت می‌فرماید:

«فَمَن صَلّا هُما فَکانَّما صلّی فی البیت العتیق» هر کس این دو نماز را بخواند، گویی در خانه کعبه نماز خوانده است.

آیت الله العظمی مرعشی نجفی می‌فرماید:

این مسجد شریف مورد احترام کافّه شیعه بوده است، از غیبت صغری تا به امروز که حدود یک هزار و بیست و دو سال می‌شود و همین طور که شیخ بزرگوار مرحوم صدوق کتابی به نام مونس الحزین دارند که حقیر آن نسخه را ندیده‌ام ولی مرحوم آقای حاج میرزا حسین نوری، استاد حقیر از آن کتاب نقل می‌فرماید، و بالجمله این مسجد مقدس مورد احترام علمای اعلام و محدثین کرام شیعه بوده و کرامات متعددی از مسجد جمکران دیده شده است.

مسجد جمکران محل برآورده شدن حاجات و برطرف شدن گرفتاری‌ها

مسجد جمکران در طول تاریخ همواره مورد توجه علما و شیعیان بوده است. عده زیادی با تشرّف به این مکان شریف و توسل به حضرت مهدی علیه‌السلام حاجات خود را گرفته‌اند.

مرحوم آیت الله سید شهاب الدین مرعشی نجفی می‌فرماید: حقیر خود مکرر کراماتی از آنجا مشاهده کرده‌ام. چهل شب چهارشنبه مکرر موفق شدم که در آن مسجد بیتوته کنم و حاجات خود را بگیرم. جای تردید نیست که این مسجد از مکان‌هایی است که مورد توجه و محل نزول برکات الهی است و پس از مسجد سهله که در کوفه به وجود حضرت ولی عصر منتسب است، بهترین جایی است که به امام زمان (عج) انتساب دارد.

مرحوم آیت الله فاضل لنکرانی فرمودند: هر وقت برای حضرت آیت الله بروجردی مشکلی پیش می‌آمد، مرحوم پدرم که خود از عاشقان امام زمان (عج) بود و علاقه زیادی به مسجد مقدس جمکران داشت به محضر آقا عرض می‌کرد: یک قربانی برای مسجد جمکران بفرستید تا دفع مشکل شود.

آیت الله نوری همدانی در همین باره می‌فرماید: چند سال پیش یکی از دوستان بنده درد پای شدیدی عارضش شد به طوری که از چند قدم راه رفتن عاجز بود. بعضی از اطبّا گفته بودند برای مداوا و معالجه باید روی پای او عمل جراحی صورت گیرد و تازه معلوم نیست که عمل نتیجه بخش باشد. یک شب چهارشنبه‌ای این بنده خدا به منزل ما آمد و سپس به مسجد جمکران رفت. هنگام صبح در حالی که خوشحال بود و پاهایش کاملاً خوب شده بود مراجعت کرد.

یکی از مکان‌های مقدس و منتسب به امام زمان (عج) مسجد مقدس جمکران است که در شش کیلومتری شهر مذهبی قم قرار دارد. این مسجد بیش از یک هزار سال پیش به فرمان آن حضرت در بیداری ـ نه در خواب ـ تأسیس شد که جلوه‌گاه عنایات و کرامات امام زمان (عج) و میعادگاه منتظران و شیفتگان قائم آل محمد صلی الله علیه و آله است.

ماجرای بنای مسجد جمکران

مرحوم میرزا حسین نوری در کتاب نجم الثاقب درباره تاریخچه تأسیس مسجد جمکران، شیخ فاضل حسن بن حسن قمی، معاصر شیخ صدوق، در کتاب تاریخ قم از کتاب مونس الحزین فی معرفة الحق و الیقین (از تألیفات شیخ صدوق) بنای مسجد جمکران را به این عبارت نقل کرده است:

شیخ عفیف صالح حسن بن مثله جمکرانی می‌گوید: من شب سه شنبه 17 ماه مبارک سال 393 هـ ق در خانه خود خوابیده بودم که ناگاه جماعتی از مردم به در خانه من آمدند و مرا از خواب بیدار کردند و گفتند برخیز و خواسته امام مهدی(عج) را اجابت کن که تو را می‌خواند. آنها مرا به محلی که اکنون مسجد (جمکران) است آوردند.

حضرت مهدی مرا به نام خواندند و فرمودند: «برو به حسن بن مسلم بگو: این جا زمین شریفی است و حق تعالی این زمین را از زمین‌های دیگر برگزیده و شریف کرده است تو آن را گرفته به زمین خود ملحق کرده‌ای ...».

حسن بن مثله عرض کرد: سید و مولای من! مرا در این باره نشانی لازم است، زیرا مردم سخن مرا بدون نشانه و دلیل نمی‌پذیرند.

امام فرمودند: «تو برو رسالت خود را انجام بده، ما در این جا، علامتی می‌گذاریم که گواه گفتار تو باشد.

برو به نزد سید ابوالحسن و بگو تا بیاید و آن مرد را بیاورد و منفعت چندساله را از او بگیرد و به دیگران دهد تا بنای مسجد بنهند و باقی وجوه را از رهق به ناحیه اردهال که ملک ماست، بیاورد و مسجد را تمام کند و نصف رهق را بر این مسجد وقف کردیم که هر ساله وجوه آن را بیاورند و صرف عمارت مسجد کنند.

مردم را بگو تا به این مکان روی بیاورند و چهار رکعت نماز در این جا بگذارند: دو رکعت تحیّت مسجد در هر رکعتی یک بار سوره حمد و هفت بار سوره «قل هو الله احد» بخوانند و تسبیح رکوع و سجود را هفت بار بگویند و دو رکعت نماز صاحب الزمان بگذارند، (به این تربیت) که در هنگام خواندن سوره حمد چون به (ایاک نعبد و ایاک نستعین) برسند، آن را صد بار بگویند و بعد از آن، فاتحه را تا آخر بخوانند. رکعت دوم را نیز به همین طریق انجام دهند، تسبیح رکوع و سجود را نیز هفت بار بگویند. هنگامی که نماز تمام شد، تهلیل (لااله الاالله) بگویند و تسبیح فاطمه زهرا(علیها السلام) را بگویند. آن گاه سر بر سجده نهاده، صد بار صلوات بر پیغمبر و آلش بفرستند».

پس از آن، حضرت به من اشاره کردند که برو! چون مقداری راه پیمودم، مرا صدا کردند و فرمودند: «در گله جعفر کاشانی (چوپان) بُزی است، باید آن بز را بخری، اگر مردم پولش را دادند با پول آنان خریداری کن و گرنه پولش را خودت بپرداز.

فردا شب آن بز را بیاور و در این (محل) قربانی کن و گوشت آن را بر بیماران و کسانی که مرض صعب العلاج دارند انفاق کن که حق تعالی همه را شفا دهد. آن بز أبلق است، موهای بسیار دارد، هفت نشان سفید و سیاه، هر یکی به اندازه یک درهم، در دو طرف آن، سه نشان در یک طرف و چهار نشان در طرف دیگر است». آن‌گاه به راه افتادم.

حسن بن مثله می‌گوید: من به خانه رفتم و همه شب را در اندیشه بودم تا صبح طلوع کرد، نماز صبح خواندم، به نزد علی منذر رفتم و قضیه را با او در میان نهادم و همراه علی منذر به جایگاه دیشب رفتیم. پس او گفت: به خدا سوگند که نشان و علامتی را که امام فرموده بود، این جا نهاده است و آن، (این حدود مسجد) با میخ‌ها و زنجیرها مشخص شده است. آن گاه به نزد سید ابوالحسن الرضا رفتیم. چون به سرای وی رسیدیم، غلامان ایشان گفتند: شما از جمکران هستید؟ گفتیم: آری. پس گفتند: از اول (صبح) سید ابوالحسن در انتظار شماست ... . به حضورش رسیدیم. گفت: ای حسن بن مثله! من خوابیده بودم شخصی در عالم رؤیا به من گفت: شخصی به نام حسن بن مثله، بامدادان از جمکران پیش تو خواهد آمد، آن چه بگوید اعتماد کن و گفتارش را تصدیق کن. از خواب بیدار شدم و تا این ساعت در انتظار تو بودم.

حسن بن مثله داستان را مشروحاً برای او نقل کرد. سید ابوالحسن دستور داد بر اسب‌ها زین نهادند و به سوی ده جمکران رهسپار گردیدند.

چون به نزدیک ده رسیدند، جعفر (چوپان) را دیدند که گله‌اش را در کنار راه به چرا آورده بود. حسن بن مثله به میان گله رفت و آن بز که از پشت گله می آمد به سویش دوید. حسن بن مثله آن بز را گرفت. سپس آن را به جایگاه آوردند و سر بریدند. سید ابوالحسن به محل معهود آمد و حسن بن مسلم را احضار کرد و منافع زمین را گرفت. آن گاه وجوه رهق را نیز از اهالی آن جا گرفتند و به بنای مسجد پرداختند.

سید ابوالحسن الرضا، زنجیرها و میخ‌ها را به قم آورد و در خانه خود نگه داری کرد و هر بیمار صعب العلاجی اگر خود را به زنجیرها می‌مالید، شفا می‌یافت.

پیش گویی داعش از زبان حضرت علی

پیش گویی داعش از زبان مبارک حضرت علی (ع) است گه میفرماید=

گروهی می ایند که قلب هایشان همچون اهن است .

احساس و عاطفه ندارند.انگار عقلشان را از دست داده اند.

/قلوبهم کز مر الحدید/. دینشان فقط کشتار است

پر چم انان سیاه است.

/و هم الا صحاب الدولت/= اینها اصحاب دولت نا میده میشوند(حضرت علی کلمه ی دو لت رو که 200 ساله ست به کا ر برده)

مو های بلند دارند.

نام های انها با کنیه است . وبا نام های شهر هاست.(البغدادی/ شیشانی/ عدنانی/ابوبکر/ابو مسلم/و...)

سپس بین خودشان اختلاف به وجود خواهد امد.

/ثم یقتل بعضهم بعضا./

سپس همدیگر را می کشند.

سپس خدا وند حق را به کسانی که بخواهند میدهد.

تلاش برای کشف اشتباه در قران

! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !

تعدادی دانشمند جمع شدند تا با تحقیق در متن قران خطا واسشتباهی در ان بیابند به این ترتیب قران را رد کنند.

لذا بسیار تلاش کردند ودر ان دقت فراوان به ثمر اوردند.تااینکه به یک موضوی رسیدند.که درمورد

داستان حضرت سلیمان است که وقتی مورچه ای ؟؟؟؟؟؟؟لشکر حضرت سلیمان را میبیند به سایر مورچه ها میگوید =پناه بگیرید تا لشکر سلیمان شما را خرد نکند.(لا یحطمنکم)

در حالی که این جمله در زبان عربی فقط در مورد خرد شدن شیشه به کار میرود.اما مورچه ها ان را درباره خود به کار برده اند.

پس اشکالی است.که میتوان به متن قران گرفت!!!!

بعد ها از یکی از دانشمندان استرالیایی کشف شد که بیش از 75%از غشای خارجی بدن مورچه ها را شیشه تشکیل میدهد.

وبا کشف این معجزه ی قران به اسلام ایمان اورد.

لا اله الا الله

فرق بین علایم و شرایط ظهور چیست؟

ـ شرایط ظهور وابستگی تام و تمام به ظهور امام مهدی(عج) دارد، ولی علایم ظهور فقط نشانه و اعلام نزدیک بودن ظهور است، برای ظهور امام باید شرایط جمع باشد، اما در علایم چنین مسئله‌ای لازم نیست، برای مثال یکی از شریط تحقق نماز، دخول وقت است تا وقت نماز نشود، نمی‌شود نماز خواند، همچنین یکی از نشانه‌های وقت نماز، اذانی است که از رادیو پخش می‌شود، لذا نماز خواندن متوقف بر پخش اذان نیست، بلکه صدای اذان نشانه داخل شدن وقت است، بنابراین ممکن است اذان گفته نشود ولی وقت داخل شده باشد و می‌توان نماز خواند.

ثانیاً برای امر ظهور باید همه شرایط جمع باشد، برخلاف علایم که ظهور متوقف بر پدیدار شدن همه علایم و حضور همه نیست؛ مثلاً برای خواندن نماز باید همه شرایط از قبیل وقت، قبله، طهارت و ... با هم وجود داشته باشد.

ثالثاً ما نسبت به شرایط ظهور مکلف هستیم و باید زمینه‌های تحقق آن را مهیا سازیم، ولی نسبت به ظهور علایم و ایجاد آنها وظیفه نداریم

نشانه‌ای از حضرت موسی(ع) که صاحب امر(عج) آن را در دست دارد

*آیا امام زمان(ع) عصا هم دارند؟

در روایات آمده است که حضرت مهدی(عج) با میراث پیامبران خدا می‌آید که یکی از آن‌‌ها عصای حضرت موسی (ع) است، حضرت علی(ع) فرمودند: جهان پر از هرج و مرج می‌شود؛ افق زندگی تیره و تار می‌‌شود؛ در این موقع مهدی ما می‌آید، در حالی‌که پیراهن آدم در تن او، انگشتر حضرت سلیمان در انگشت او و عصای حضرت موسی (ع) در دست اوست.

قرآن کریم، عصای موسی را معجزه آن حضرت معرفی کرده است که با آن دشمن را می‌ترساند و کارهای گوناگونی انجام می‌داد، حضرت مهدی(عج) نیز طبق روایات، همچون موسی(ع) آن را به کار می‌برد، بنابراین عصای موسی(ع) از جمله نشانه‌های الهی است که به حضرت مهدی(عج) به ارث می‌رسد، نه اینکه وسیله‌ای معمولی برای راه رفتن و تکیه دادن باشد.

ابزار تشکیل حکومت مهدوی چیست؟

*بر اساس روایات، امام زمان(عج) و یارانش بعد از ظهور با چه اسلحه‌ای نبرد می‌کنند؟

آنچه در متن روایات آمده این است که حضرت و یارانش با شمشیر قیام می‌کند و غیر از سیف (شمشیر) چیز دیگری بیان نشده است، اما اینکه منظور از شمشیر چیست، چند نظر وجود دارد:

1- منظور از شمشیر، قیام مسلحانه است و گفتن شمشیر کنایه از جنگ و مبارزه است و سلاح خاص مد نظر نیست؛ بنابراین در هر زمان ظهور کند با ابزار آن زمان جنگ خواهد کرد.

2- منظور شمشیر معمولی است؛ زیرا قبل از ظهور تمام سلاح‌های پیشرفته در اثر جنگ‌های فراوان تمام می‌شود، چیزی جز سنگ و چوب و شمشیر نمی‌ماند و یا در سایه پیشرفت عقل بشر، خود انسان‌ها سلاح‌ها را نابود می‌کنند و چیزی جز سلاح سرد نمی‌ماند.

3- منظور شمشیر معمولی است؛ یعنی خود حضرت شمشیر پیامبر(ص) یا امیر‌المومنین (ع) را دارد، لذا از سلاح‌های کشتار جمعی که همه را با هم از بین می‌برد و نظامی و غیر نظامی نمی‌شناسد، استفاده نمی‌کند و این خود نشان عدالت ایشان است، اما اینکه چگونه می‌توان با شمشیر در مقابل سلاح‌های پیشرفته مبارزه کرد، باید گفت یا معجزه است؛ یعنی قدرت اصلی حضرت، ‌قدرتی معنوی و فوق طبیعی است؛ چنان که در روایات آمده که هر جا حضرت حرکت کند قبل از ایشان ترس بر آن جا مستولی شده، کسی جرأت کاری را نمی‌یابد.

بنابراین با آنکه سلاح‌ها وجود دارد، کسی جرأت به کارگیری آن را نمی‌یابد؛ یا به طور طبیعی است؛ یعنی با آنکه سلاح‌ها وجود دارد، ولی به کارگیری آن به سوخت (نفت و بنزین) احتیاج دارد و در آن زمان این سوخت‌ها از دسترس بشر خارج می‌شود، بنابراین حضرت(عج) به سلاح‌های مدرن احتیاجی نخواهد داشت.